Foro de preguntas

24 URTE DITUT ETA DENETAN GAIZKI DOAKIDALA SENTITZEN DUT.

Ez dakit nondik hasi ere. Urtetik urtera gertuago nago paria sozial bihurtzetik, nahiz eta ahalegin guztiak egin hori saihesteko.

Maila sozialean egia nahiko gaizki doakit, ez dut inoiz neska lagunik izan, ezta erroilurik ere (asko jota, gehiago izan ez zen adiskidetasuna). Esan gabe doa birjina naizela.

Lagun gutxi ditut (institutuko 4 ezagun), gero eta gutxiago partekatzen ditudanak, eta, gainera, konturatzen naiz urtero errespetu gutxiago izaten didatela eta okerrago tratatzen nautela (urtebetetze jaiak antolatzen dituzte haientzat, baina nirea denean inork ez dit ezer egin nahi, ezta ezer oparitu ere, nahiz eta nik dirua jarri dudan besteen oparietarako). Interesatzen zaidan zerbait esaten diedanean, barre egiten didate, eta, gainera, nirekiko nolabaiteko adeitasuna sumatzen dut, lanik ez duen bakarra naizelako. Jende berria ezagutu nahi nuke, baina ez naiz gai. Lagun berriak egiteko nire trebetasuna institutua bukatzean hil balitz bezala da. Azkenean, bakarrik edo gaizki inguratuta egotea aukeratu behar dut.

Gero arlo akademikoan/laboralean ere nahiko gaizki joan zait. Erdi mailako karrera batekin eta 2 LH gorenekin (horietako bat oraintxe amaitzen ari naiz), ez dut inoiz ezertan lan egitea lortu. Asko jota bekadun gisa eta praktikak egin ditudan hiru enpresetako batean ere ez naute lanerako nahi izan (ikasle ona izan arren). Ikasketekin nahiko erreta sentitzen naiz, zenbat eta prestakuntza handiagoa izan, gauzak okerrago doazkidala sentitzen dut. Zenbait ezagunek prestakuntza erdia baino gutxiagorekin lana lortu zuten lehenengoan, eta praktikak egin nituen lekuetan ez geratzeagatik zomorro arraro bat banintz bezala begiratzen didate, nire errua balitz bezala «behar bezala motibatuta ez egoteagatik» edo «mentalitate egokia ez izateagatik».

Sentitzen dut gidabaimena ateratzea izan dela nire bizitzan lortu dudan gauza erabilgarri bakarra.

Heldu disfuntzional bat sumatzen dut, ikasi besterik ezin dut egin, nire kabuz ezer erabakitzeko gaitasunik gabe, benetako bizitza-esperientziarik gabe, gero eta bakarrago eta gurasoen arabera ia gauza guztietarako.

Lasterketa bat galtzen ari naiz, eta ez dut inoiz eskatu izena ematea.

Eeeeepa, lagun. 23 urterekin ez dut inoiz neska bat musukatu ere egin.

Ulertzen dut zer diozun, ni askotan horrela sentitzen naiz eta.

Nik, adibidez, zorte handiagoa dut zergatik ditudan bi lagun on, neskak, eta nire lehengusina ni babesten naute, eta ez naute gaziki sentitu arazten ligerik edo bikotekiderik ez izateagatik.

Jendea ezagutzeari dagokionez, beti da gomendagarria edozein hobby-tan izena ematea. Nire kasuan poesia klub batera joatea da.

Prestakuntzari eta lanari dagokienez, gure belaunaldian oso ohikoa den arazoa da.

Zure auzoko gizarte-etxera bazoaz eta enplegu-plan batean izena ematen baduzu, agian zerbait lortuko duzu, baina gauza zaila da gazteentzat.

Aaaaanimo

Sentitzen dut horrela sentitzea eta ulertzen dut pasatzen ari zarena. Harremanak, adiskidetasunezkoak zein erromantikoak, zailak izan daitezke, eta askotan kosta egiten zaigu erabat bateragarriak garen jendea aurkitzea.

Normala da jendea aldatzea, eta zure insti-ko lagunak jada ez badira zaintzen ari merezi duzun bezala, ez duzu horrekin konformatu behar. Egia da jende berria ezagutzeak beti ekar dezakeela ahalegin bat, askotan egiteko indarrik ez dugunean, baina errazagoa izatea gustatzen zaigun zerbaitekin laguntzen dugunean, beste jende batekin praktikatu daitekeen hobbie edo afizioren bat duzunean? Zure antzeko interesa edo pentsamoldea duten pertsonen espazioak bilatzea ere leku egokia izan daiteke jende berria ezagutzeko.

Eta neska-lagunik ez izateari dagokionez, ulertzekoa da horrek estres berezia sortzea, besteak baino lotura garrantzitsuago gisa ikusten duen gizarte batean gaudelako, baina, denekin bezala, bateragarritasunen gaia da, eta zu zaren bezala onartzen zaituen eta zurekin egoteaz gozatzen duen jendea aurkitzea. ?

Asko ulertzen dut zure egoera, eskerrik asko partekatzeagatik, uste dut pertsona asko sentitu direla horrela bizitzan noizbait, nire burua barne. Edozein adinetako edozein.

Gauza asko egiten ari zara zure egoera alda dadin. Ikastea ondo dago, eta jende berria ezagutzeko eta zure lan aukerak zabaltzeko aukera ere ematen dizu. Lanaren gaia errealitate bat da mundu guztiarentzat, ez da batere erraza gaur egun, eta, azkenean, beti jotzen dugu hainbeste ikasketa behar ez dituzten lanetara, tira egin ahal izateko.

Hobbiak dituzu? Ez baduzu, gustuko duzun zerbait proba dezakezu, eta, agian, horrek ere lagun berriak egiteko aukera ematen dizu, gustatzen zaizkigun gauzak eginez giroa hobea delako, ez hain «akademikoa». Errugbian izena eman dut eta jende berria ezagutzen ari naiz, zerbait desberdina eta dibertigarria egiten dudan eguna da.

Animoooooo asko

Siguiente pregunta

Galderen zerrendara itzuli